Loading...

Melding

Dit multimediaverhaal bevat video- en geluidsfragmenten. Zet het geluid aan.

Gebruik het muiswiel of de pijltjestoetsen om tussen pagina's te navigeren.

Swipe om tussen pagina's te navigeren.

Hier gaan we

Camilla Hinze

Logo https://scroll.lab.nos.nl/voorbeeld-camilla-hinze

'In de kooi word ik een ander mens'

04
Volledig scherm

De Deense Camilla Hinze (27) doet aan kooigevechten. Fotograaf Nikolai Linares volgde haar in aanloop naar haar derde gevecht. 'Ga ik dood van een trap op mijn hoofd? Nee. Ben ik bang om dood te gaan? Nee.'

'Tot aan mijn 15de deed ik aan ritmische gymnastiek, maar ik voelde me niet thuis in de turnzaal. Het was veel te meisjesachtig met al die glitterpakjes. Ik begon met boksen en ik voelde: dit is het. Hier hoefde ik niet mooi of knap te zijn. Ik raakte verslaafd aan de vechtsport.

'Door boksen kwam ik in aanraking MMA (gevechten in een achthoekige kooi waar alle gevechtsdisciplines door elkaar worden gebruikt, red.). Ik heb drie gevechten gehad: één keer brak ik mijn hand en één keer moest ik opgeven vanwege een hersenschudding. In de kooi word ik een ander mens: ik heb geen angst meer, ik ben niet meer bang voor pijn.

'Zelf knock-out gaan is niet zo erg: je voelt er helemaal niks van.'

' Als je angst hebt om de kooi in te stappen, dan ben je geen echte vechter. Ik hou mezelf altijd voor: wat is het ergste dat kan gebeuren? Ga ik dood van een trap op mijn hoofd? Nee. Ben ik überhaupt bang om dood te gaan? Nee. Ik laat me niet regeren door angst, dat is de belangrijkste les die van deze sport heb geleerd.

'De mooiste manier om iemand knock-out te slaan is een rechterstoot op het voorhoofd. Al is een leverstoot ook heel effectief: je kan nog zo sterk zijn, maar als je daar goed wordt geraakt, dan kan je niks meer.

'Zelf knock-out gaan is niet zo erg: je voelt er helemaal niks van. Je wordt wakker en je denkt: wat is er toch allemaal gebeurd?

'Veel mensen verbazen zich over de sport die ik doe. Ik word gezien als een lief meisje, en dat ben ik nog steeds. Maar vroeger was ik misschien wel te lief. Door vechtsport heb ik geleerd van me af te bijten. Ik heb nu het zelfvertrouwen om mijn eigen grenzen te stellen.

'Bovendien is deze sport niet zo gewelddadig als het eruitziet. In de kooi proberen we elkaar knock-out te slaan, maar als de wedstrijd is afgelopen dan hebben we respect voor elkaar.'

Door: Jurriaan Nolles
Foto's: Nikolai Linares

04
Sluiten
Naar boven

01
Volledig scherm

 Nee. Ben ik bang om dood te gaan? Nee.'

'Tot aan mijn 15de deed ik aan ritmische gymnastiek, maar ik voelde me niet thuis in de turnzaal. Het was veel te meisjesachtig met al die glitterpakjes. Ik begon met boksen en ik voelde: dit is het. Hier hoefde ik niet mooi of knap te zijn. Ik raakte verslaafd aan de vechtsport.

'Door boksen kwam ik in aanraking MMA (gevechten in een achthoekige kooi waar alle gevechtsdisciplines door elkaar worden gebruikt, red.). Ik heb drie gevechten gehad: één keer brak ik mijn hand en één keer moest ik opgeven vanwege een hersenschudding. In de kooi word ik een ander mens: ik heb geen angst meer, ik ben niet meer bang voor pijn.

' Als je angst hebt om de kooi in te stappen, dan ben je geen echte vechter. Ik hou mezelf altijd voor: wat is het ergste dat kan gebeuren? Ga ik dood van een trap op mijn hoofd? Nee. Ben ik überhaupt bang om dood te gaan? Nee. Ik laat me niet regeren door angst, dat is de belangrijkste les die van deze sport heb geleerd.

'De mooiste manier om iemand knock-out te slaan is een rechterstoot op het voorhoofd. Al is een leverstoot ook heel effectief: je kan nog zo sterk zijn, maar als je daar goed wordt geraakt, dan kan je niks meer.

'Zelf knock-out gaan is niet zo erg: je voelt er helemaal niks van. Je wordt wakker en je denkt: wat is er toch allemaal gebeurd?

'Veel mensen verbazen zich over de sport die ik doe. Ik word gezien als een lief meisje, en dat ben ik nog steeds. Maar vroeger was ik misschien wel te lief. Door vechtsport heb ik geleerd van me af te bijten. Ik heb nu het zelfvertrouwen om mijn eigen grenzen te stellen.

'Bovendien is deze sport niet zo gewelddadig als het eruitziet. In de kooi proberen we elkaar knock-out te slaan, maar als de wedstrijd is afgelopen dan hebben we respect voor elkaar.'

Door: Jurriaan Nolles
Foto's: Nikolai Linares

01
Sluiten
Naar boven

Een week voor de wedstrijd. Camilla Hinze (blauwe jurk) danst zich in het zweet en drinkt weinig, ze moet nog zeven kilo kwijtraken tot haar streefgewicht van 61 kilo.

Naar boven

Slechts 24 uur voor het moment van wegen. Hinze wil nog zes kilo afvallen. Ze zit een hele nacht in een bubbelbad met zout en verliest zo in een paar uur twee kilo.

Naar boven

26 maart 2016, Hinze slaat haar Venezolaanse tegenstander Veronica Macedo (20) in de eerste ronde neer.

Naar boven

Drie ronden gevochten en verloren.

Naar boven

Hinze hoopt dat ze van kooivechten haar beroep kan maken.

Naar boven

Volledig scherm

Hoe gaat Camilla Hinze verder? 
'Tot aan mijn 15de deed ik aan ritmische gymnastiek, maar ik voelde me niet thuis in de turnzaal. Het was veel te meisjesachtig met al die glitterpakjes. Ik begon met boksen en ik voelde: dit is het. Hier hoefde ik niet mooi of knap te zijn. Ik raakte verslaafd aan de vechtsport.

'Door boksen kwam ik in aanraking MMA (gevechten in een achthoekige kooi waar alle gevechtsdisciplines door elkaar worden gebruikt, red.). Ik heb drie gevechten gehad: één keer brak ik mijn hand en één keer moest ik opgeven vanwege een hersenschudding. In de kooi word ik een ander mens: ik heb geen angst meer, ik ben niet meer bang voor pijn.

' Als je angst hebt om de kooi in te stappen, dan ben je geen echte vechter. Ik hou mezelf altijd voor: wat is het ergste dat kan gebeuren? Ga ik dood van een trap op mijn hoofd? Nee. Ben ik überhaupt bang om dood te gaan? Nee. Ik laat me niet regeren door angst, dat is de belangrijkste les die van deze sport heb geleerd.

'De mooiste manier om iemand knock-out te slaan is een rechterstoot op het voorhoofd. Al is een leverstoot ook heel effectief: je kan nog zo sterk zijn, maar als je daar goed wordt geraakt, dan kan je niks meer.

'Zelf knock-out gaan is niet zo erg: je voelt er helemaal niks van. Je wordt wakker en je denkt: wat is er toch allemaal gebeurd?

'Veel mensen verbazen zich over de sport die ik doe. Ik word gezien als een lief meisje, en dat ben ik nog steeds. Maar vroeger was ik misschien wel te lief. Door vechtsport heb ik geleerd van me af te bijten. Ik heb nu het zelfvertrouwen om mijn eigen grenzen te stellen.

'Bovendien is deze sport niet zo gewelddadig als het eruitziet. In de kooi proberen we elkaar knock-out te slaan, maar als de wedstrijd is afgelopen dan hebben we respect voor elkaar.'

Door: Jurriaan Nolles
Foto's: Nikolai Linares

Sluiten
Naar boven
Scroll om door te gaan
Swipe om door te gaan